U istorijskom pamćenju i podsjećanju na razvojne tokove zdravstva u zvorničkom kraju, s pravom se može reći da ono, baš u Zvorniku ima dugu tradiciju koja se proteže u daleku prošlost. Za tvrdnju da ta tradicija doseže bar do srednjeg vijeka, imamo i pisane dokumente koji se nalaze u dubrovačkom arhivu.

Prva bolnica u Zvorniku za vrijeme Austro-Ugarske okupacije, podignuta je na Fetiji, za potrebe vojnog garnizona, ali je služila i civilnom stanovništvu do kraja Prvog svjetskog rata. Narod je dugo posle odlaska Austrije tu zgradu zvao „špitalj“, iako je, između dva svjetska rata, u njenom prizemlju bila finansijska kasarna, a na spratu stanovi. Nakon Drugog svjetskog rata tu je bio đački dom, a sredinom osamdesetih godina srušena je zbog dotrajalosti.

Poslije završetka Prvog svjetskog rata, prve prostorije u kojima je pružena zdravstvena pomoć bile su u jednoj baraci koja se nalazila preko puta sadašnje osnovne škole „Sveti Sava“.

Zbog nedovoljnog, i neuslovnog radnog prostora u baraci, neke ljekarske intervencije, obavljane su u konačištu-hanu koji se nalazio na prostoru gde je sada Zvornička banka. A onda je pokrenuta inicijativa da se izgradi nova zgrada za potrebe zdravstva. Prikupljeno je dovoljno sredstava da se 1933. godine izgradi nova zgrada na Fetiji u kojoj su, u početku pružane samo ambulantno-polikliničke usluge. Rešenjem Narodnog odbora sreza Zvornik 1956. godine u Zvorniku je formiran Dom Zdravlja koji 1971 godine prerasta u Medicinski centar Zvornik. 1985. godine gradi se zgrada sa dodatnih 6.000 kvadratnih metara prostora. Uglavnom, u takvoj situaciji Medicinski centar Zvornik je i dočekao ratna zbivanja u Bosni i Hercegovini 1992. godine, da bi od 2006. godine Medicinski centar bio podjeljen na Dom zdravlja i Opštu Bolnicu Zvornik.